เลิกเหอะ “ฉันทำไม่ได้หรอก”

เลิกพูดและเลิกคิดไปเลยครับว่า “ฉันทำไม่ได้หรอก”

สิ่งที่ผมมองเห็นนั่นคือคุณทำได้แน่ๆ แต่อะไรที่คุณคิดและบอกกับตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า มันกำลังฉุดกระชากลากถูคุณให้กระเด็นกระดอนเด้งไปตามโลกที่หมุนไปอย่างไว โดยที่คุณไม่เคยคิดจะควบคุมมันด้วยตัวเอง

คุณสามารถบังคับโดยเริ่มจากความคิดของคุณให้เลิกคิดเลิกพูดไปก่อนว่า “ฉันทำไม่ได้หรอก” อย่าไปคิดและพูดมันอีกตลอดชีวิตของคุณไปเลย

ไม่ว่าจะเป็นงานอะไร ถ้าคุณต้องการมันได้แน่นอน ต้องการเลื่อนขั้น ได้แน่นอน ต้องการความรัก ได้แน่นอน ต้องการเงินล้าน ย่อมได้แน่นอน ถ้าคุณคิดว่ามันทำได้ แต่คุณอาจกังวล และความกังวลก็เกิดขึ้นได้กับทุกๆคน มันป็นเรื่องธรรมดา ให้คุณคิดว่าใครๆก็เป็น และให้ตอกย้ำความกล้าของคุณเข้าไปแทนบ่อยๆ

ง่ายๆเลยก็แค่คิดบวก ผมละโคตรงงตอนเด็กๆอะไรอ่ะคิดบวก จริงๆแล้วมันก็จริงจงคิดบวก แต่ในระดับของความคิดมันมีหลายชั้นแท้ๆ บางทีอะไรเข้ามาก็คิดมากและ แต่ผมว่าฝึกกันได้นะ และผมทำมันได้แล้วหรอ? คือประมาณว่ามรึงแน่มาจากไหน ก็อย่ามาสนใจผมเลย ผมก็พูด พูด พูด เขียน เขียน เขียน ตามสิ่งที่คิดและพอดีเห็นเพื่อนๆเราบอกอย่างนั้น ผมก็ไม่รู้จะพูดอะไร คุณทำไมต้องบอกตังเองด้วยว่า “ฉันทำไม่ได้หรอก” แต่ผมกลับมองว่าคุณทำได้ งงไหม? แต่แค่คุณต้องการหรือเปลี่ยนแปลงอะไรที่ต้องการจะเป็น มันเปลี่ยนได้ไม่ใช่หรอ …

ทุกที่มีพลังของมันครับ เมื่อคุณเข้าไปอยู่ในกลุ่มที่กำลังโกรธ กลุ่มที่ชอบการนินทา กลุ่มที่มีอารมณ์ต่างๆนานา คุณเคยสังเกตการเปลี่ยนแปลงของคุณมากน้อยแค่ไหน ว่าตัวเราเองชอบสิ่งนี้หรอ จะเป็นแบบนี้หรอ จะได้แค่นี้หรอ ตัวฉันหรอ ผมรู้ว่ามันต้องยอมรับและเข้าสังคม และทุกคนก็มีสิ่งนี้ไม่เท่ากัน แต่การเข้าสังคมแบบเนียนๆก็ถือว่าเป็นเคล็ดในการต่อกรกับอารมณ์ที่เราไม่ต้องการ แบบฟังๆไปงั้น แต่ควรต้องมีจุดยืน บางทีอาจคล้อยตามไป … การอยู่คนเดียวและสงบกับตัวเองจึงเป็นวิถีทางหนึ่งของการเข้าใจตัวเอง (ผมไม่ได้บอกว่าคุณจะเข้าใจตัวเองหรืออะไรอย่าง 100% เพราะไม่มีอะไรสมบูรณ์แบบครับ)

มันไม่สำคัญหรอกครับว่าผมจะพล่ามๆๆๆๆๆ หา … อะไรละ แต่สำคัญที่คุณต่างหากว่าเลือกหา … อะไรให้ตัวคุณเอง

ชิง(ชัง)ความเป็นหนึ่ง

การเขียนแบบไร้จุดหมาย พูดตรงตรง มันออกมาจากอาการของคนไร้สาระทั้งหมดไม่ การเขียนโดยออกมาจากความคิดชั่วขณะ หรือเป็นดังอุบัติเหตุรัก มันเจอปุปก็หลงรัก สายตาเป็นประกาย มองเข้าไปข้างในของเธอ มันไม่ใช่ข้างในเสื้อผ้า แต่เป็นการมองทะลุเข้าไปถึงข้างหลังทะลุถึงหัวใจต่างหาก

มันเป็นได้อย่างไรเยี่ยงนั้น

การเข้าถึงจุดแห่งอารมณ์หมายปอง มันไม่อาจจะเข้าไปสัมผัสถึงความเป็นไปของเธอได้ไม่ การแค่ได้โลมเล้าอารมณ์แห่งกิเลส ซี๊ด … ซึ่งทุกคนเข้าไปไม่ถึงซึ่งกันและกัน

เอาอีกแระ พูดไม่รู้เรื่อง ทะลึ่ง … คิดลึกอยู่หรือ?

แต่คนเราอยู่ไม่นาน มันเป็นดังโรคร้ายเข้าขั้นระยะสุดท้าย ‘ใครบอก … ดูดวงมาแล้วอยู่ยาว ไม่ตายง่ายๆ’ สิ่งที่คิดมันไม่วายเป็นจริง โปรดชิงความเป็นหนึ่งของเธอให้ได้

ความเป็นหนึ่งหรือมาก่อนได้เปรียบ เข้าไปเลยซิ เธออยู่ตรงนั้น …

แต่ฉันอยู่ตรงนี้ ‘ตรงนั้น ตรงนี้ มันที่เดียวกัน’

ด้วยความสัมพันธ์ฉันและเธอกับการโลมเล้ายอดหญ้า ป่าหิมพานต์ ‘คิดลึกสุดๆล่ะนะ’

ที่คิดอาจจะเป็นเพียงมุมหนึ่งมุมใด สามหนุ่มสามมุม หรือแมงมุมสไปเดอร์ หรือ … มุม มุม มุม จากมุมที่โค้ง เว้า แปรเปลี่ยนเป็นเหลี่ยม หรือเล่ห์เหลี่ยม ซึ่งให้ได้มาซึ่งมุมโค้งและเว้าของเธอ

‘เธอเข้ามาไหม?’

ใช่เธอเข้ามา หัวใจเลิกลั่ก ไม่ใช่ขโมยนะ จะเลิกลั่กทำไม … เอ่อ คือว่า คือ เอ่อ คือ ตัวฉัน เอ่อ แบบว่ามัน … ไม่รู้จะพูดอะไร

เธอเข้ามา เข้ามา เข้ามา เข้ามา เข้ามา เข้ามา เข้ามา น่ารักว่ะ

.
.
.

จากจุดนั้นเอง ‘จุดไหน?’ จุดในใจเราสองคนไง จุด จุด (..) ต่อกัน ก็ก่อเกิดเป็นความรัก ความเข้าใจ ความห่วงใย ความหมายมากมายไม่รู้จักจบ ไม่รู้จักสิ้น

‘เออดีแหะ แต่ ทำไมแฮปปี้เอนดิ้งดีจัง’

.
.

… หรือจะดูฉากตบจูบ ซาดิสต์นี่เอง