เฮ้ย !!! มันออกมาจาก(เส้น)ผม บังภูเขา

กูเกิ้ลจะอัพเดตอินเด็ก ช่วงประมาณตี 3 นะ เลยเขียนบล็อกก่อนตี 3 555+

ผมเคยอ่านหนังสือเล่มหนึ่ง ชื่อหนังสือว่า คิดใหญ่ไม่คิดเล็ก ที่อยากอ่าน ก็เพราะผมคิดว่าผมไม่มีความสุข และคิดเล็กคิดน้อย ไม่ค่อยผ่อนคลายซะเลย ช่วงประมาณ ม.4 จำได้เลย ว่าได้ซื้อหนังสือเล่มนี้ คิดใหญ่ไม่คิดเล็ก ผู้เขียน คือ คุณ David J.Schwartz ผู้แปลท่านนี้ เพิ่งมารู้จักตอนโตขึ้นมา ดร. นิเวศน์ เหมวชิรวรากร

ผมยอมรับว่า ผมอ่านมันไม่รู้เรื่องเลย แต่คงได้อิทธิพล และนำมาใช้ได้บ้างในตอนนั้น

ทำไมผมถึงย้อนคิด เพราะว่าหลังจากนั้น ผมก็ใช้ชีวิตอย่างที่ผมคิดมาตลอด คือผมไม่ได้เข้าใจว่าในหนังสือเล่มนั้นมันสื่อถึงอะไร อีกอย่างคือผมไม่ชอบอ่านหนังสือ หุหุ ก็เลยเก็บข้อมูลได้บ้างไม่ได้บ้างตามประสาวัยรุ่้น ซึ่งนำมาซึ่งการใช้ชีวิตสุดๆของวัยรุ่น เหล้า ยา ปลาปิ้ง และ หอย โดยเป็นการใช้ชีวิตแบบวัยรุ่นสุดๆ คุ้มไปเลยใช่ไหมครับ 555+

แต่ได้คิดก็ตอนเริ่มหาเงิน โตขึ้น ตูจะหาเงินอย่างไงฟ่ะ ไม่ได้รู้เรื่องการเงิน จนมีวันหนึ่งอยากรวย เลยหาในซีเอ็ด ตอนนั้นอยู่บ้านนอกก็เลยเสิทหาในซีเอ็ด น่าจะประมาณว่า รวย นี่แระ ปุป ได้มาเจอหนังสือ พ่อรวยสอนลูก หนังสือขายดีอันดับต้นๆ และถูกแปลเป็นอีกหลายภาษาทั่วโลก รวมทั้งไทยเอง คงไม่ธรรมดาแน่ๆ สั่งซื้อออนไลน์เลย และสะสมเก็บอย่างเดียว 555+ (มีประโยชน์เหลือเกิน อิอิ)

ซึ่งการดำเนินเดินทางของผมก็มีปัจจัยหลายอย่างเข้ามา ซึ่งผมก็คิดว่าแล้วมันคืออะไร และอะไรที่ทำให้คนหนึ่งแตกต่างจากอีกคนหนึ่งได้ มันน่าคิดใช่ไหมครับ หรือเราต้องการอะไรที่เรากำลังขาด หรือ ปัจจัยอันใดเล่า (…) จบดีกว่า ไปทำงานซะที

ปล.จะหาภาพประมาณว่า ปลุกยักษ์ใหญ่ในตัวคุณ มาประกอบโพส แต่ลงตัวที่ภาพนี้ เพราะดูน่ารักดี จะได้ดูไม่ซีเรียส … เพราะ ทุก คน ล้วน เดิน ทาง ด้วยเส้นทางที่ไม่เป็นใจ แต่ฉันไม่เป็นไร เพราะในใจพร้อมร่วมทาง (กลอนแต่งเอง ลิขสิทธิ์ไม่คิดตังค์)